Ruacana

Na die opleiding is ons Ruacana toe. Die basis is sowat 5 kilo’s uit die dorp. Die basis was by ʼn vliegveld gewees. Ons het in tente gebly. Die offisiere het in kamers gebly en die bevelvoerder het in ʼn huis karavaan gebly. Die tente was vir een of ander rede so halflyf in die grond ingegrawe gewees. Slegs die tent se dak het uitgesteek bo die grond.

So omtrent 10 kilos wes van Ruacana het ʼn groot hidroëlektriese skema gelê. Daar was ook ʼn rivier wat aan die westekant gelê het. Ons basis was seker so 2 of 3 kilos suid van die grens gewees. Aan Angola se kant reg op die grens was ʼn MPLA basis gewees. So tussen die bome deur kon ons die dakke van hulle basis gesien het.

Die lewe was baie rustig gewees. Vir die grens. Daar was nie sulke stress soos met ons eerste kamp nie. Kos was ok. Daar was genoeg bier en baie son. Omdat ons nie naby aan die dorp was nie, het ons die meeste van die tyd is on onderbroeke rondgeloop en o ja met stewels aan. Dit was as jy nie aan diens was nie. As die son eers die sand so gebraai het, kon jy nie waag om met jou kaalvoete op die sand te loop nie.

Almal was mooi bruin en spekvet en gesond gewees. In die middae as ons gaan stort het, het ons net ʼn handdoek so oor ons skouers gegooi, met ons bad sakkies in ons hande en natuurlik die onderbroek aan en jou stewels aan jou voete. Klaar gestort het ons weer so half nat terug geloop na ons tente toe. Dit was lekker om so half nat te loop want die briesie wat gewoonlik gewaai het, het ons so lekker koel gewaai.

Eendag so half onverwags kom daar een van die vermaaklikheid’s groepe in die kamp aan. Sangers, sangeresse en so ʼn orkes of twee. Hulle was al vroegmiddag daar gewees. Een van die pelotons was uit gewees vir so ʼn paar dae op patrollie. Toe die manne daar aankom was hulle vuil, vol stof en baie warm gewees.

Hulle is na hulle tente toe, gaan uittrek en na die stort geloop met ons normale kamp drag. ʼn Paar van ons was al in die kantien gewees om ons daaglikse rantsoen van twee biere te drink. Daar was iets fout met die kroegmanne gewees daar, hulle kon nie tel nie. Hulle kon net tot twee tel. Ons het nie juis misbruik gemaak van die tellery nie.

Terwyl ons so sit en bier drink het die toergroep agter ons geoefen vir hulle vertoning. Hulle het ʼn goeie view gehad van die kamp. Iemand in ons groep skreeu toe vir die klomp wat gaan stort het, VROUENS. Dit was so komies gewees. Die ouens wat op pad stort toe was het nie geweet of hulle moet terug hardloop na die tente toe of hulle moet hardloop storte toe nie.

Hulle het so stilgestaan en maar besluit om storte toe te gaan. Daar het ons vir hulle klere gevat. Almal het die vertoning geniet na die tyd.

 

(Visited 141 times, 1 visits today)
Advertisements

Laat 'n boodskap

Jou e-posadres sal nie gepubliseer word nie. Verpligte velde word met * aangedui