Katima Molilo

Katima Molilo

Met my uitgebreide kennis van radio’s en radio prosedures was ek gelukkig gewees om oor geplaas te word na die OPS Kamer toe. In die ops kamer het ons al die radio boodskappe ontvang en
geliasseer in verkillende kategorie en afdelings.

In die oggende is daar vergadering gehou deur die offisiere en waar die leërs en inligting nagegaan is. Dit is nou maar net in ʼn neutedop wat hier aangegaan het. Ons regiment was uitgeplaas en so hier en daar in Katima was van ons mense gewees. So ek was maar alleen in die vreemde see van die basis gewees.

Nou ʼn ander ding. Ek het sommer so van die begin af gesê of gevolunteer om in die aande te werk. Aandskof het sewe uur in die aand begin en sewe uur in die oggend opgehou. Dit was lekker.
Daar was altyd twee mense op diens gewees deur die nag. ʼn Offisier en natuurlik ek. Die radio kamer waarvan ons die berigte gekry het, was in ʼn aparte kamer reg langs ons groot kantoor gewees.

Ons het in die aande geëet en dan eers weer ontbyt in die oggende. Daarna het ons gaan stort en gaan slaap. Baie keer het ons deur die middagetes geslaap. In die aande so teen 12 uur word mens
lekker honger. In so groot basis soos Katima werk die kokke dag en nag. Een aand vra ek die luitenant of ek kan kombuis toe.

Daar aangekom verduidelik ek aan die kokke wat nou eindelik ons probleem is. Hulle kyk my so aan en se ok ek kan vat net wat ek wil en self gaarmaak, want hulle het nie lus om vir ons kos te maak
nie. So gesê so gedaan. Dit was lekker om in so ʼn kombuis te werk. Een aand is dit fillet gebraai in botter, of die ander aand is dit T-bones met chips. Partykeer toebroodjies. So het ek aangegaan. Elke aand twaalf uur het ek ingeklok in die kombuis en so rukkie later het ek en die luitenant heerlik geëet.

In enige basis is daar drie menasies. Een vir offisiere, een vir onderoffisiere en een vir die troepe. Soos met ontbyt het die troepe bv. pap, toast en eiers gekry. Die onderoffisiere het dieselfde gekry met gebakte tamaties, verskillende konfyte en miskien geurige maalvleis.

Die offisiere het die hele spread gebry met ʼn stukkie steak, gebraaide mushrooms, keuse van gekookte of gebraaide eiers. So het dit gegaan. Ek moet sê die kos in Katima was nogal baie lekker
gewees. Niemand het honger gely nie.

In die oggende as ons van diens afgekom het, het ek en die offisier saam afgeloop menasie toe. Teen die tyd wat ons afgekom het, het die basis se mense al klaar geëet en die menasie was leeg gewees. Baie keer het die offisier my genooi om saam met hom te gaan ontbyt eet. Dan het ons behoorlik weggelê aan die kos. Daar was geen beperkinge aan die hoeveelhede wat ons kon eet
nie. Want alles wat oorgebly het, kon ons skep en weer skep. Ons het genoeg geët om ons te help oor middag ete wat ons nie moontlik sou eet nie.

Print Friendly, PDF & Email
(Visited 92 times, 1 visits today)
Advertisements
 

Laat 'n boodskap

Jou e-posadres sal nie gepubliseer word nie. Verpligte velde word met * aangedui