God se Wingerd – Markus 12:1-12

God se Wingerd – Markus 12:1-12

Die “wyse” manne het nog daar rondgestaan en redeneer oor hoe hulle nou eintlik hierdie Jesus kan vastrek, ná hulle vorige nederlaag teen Hom. Toe wink Jesus hulle nader. Hy het ‘n storie wat Hy vir hulle en die groot skare mense wat alweer om Hom saamgedrom het, wil vertel. Sy verhaal gaan oor ‘n boer wat ‘n wingerd aangeplant het. Hy het baie moeite gedoen om die wingerd spesiaal te maak: Hy het ‘n klipmuur om dit gebou en groot moeite gedoen om ‘n parskuip uit te kap sodat die oes verwerk kon word. Hy het selfs vir die sekuriteit gesorg en ‘n wagtoring laat oprig sodat hulle kon uitkyk vir skelms wat hulle oes wou steel. In plaas daarvan om self sy belegging te benut, gee hy dit vir ‘n groepie minder-bevoorregte boere, met die verstandhouding dat hy elke jaar darem ‘n deeltjie van die oes kan kry.

Maar dit is toe nou nét hier waar die moeilikheid begin, want toe hy ná die oes slawe stuur om sy afgespreekte deel te gaan haal, word sy slawe mishandel en ‘n paar word selfs doodgemaak. Die boer was moedeloos. Toe besluit hy om sy geliefde seun te stuur om die situasie te gaan beredder. Daardie boere het egter sy seun gegryp en hom vermoor en hom uit die wingerd uitgegooi. Hulle het gedink dat hulle die wingerd toe maar vir hulleself kon hou, want die erfgenaam was uit die weg geruim.

Maar hulle het nie met die boer rekening gehou nie. Hy het gekom en hulle tereggestel en die wingerd vir iemand anders gegee.

Die geleerde manne het stil staan en luister na Jesus se storie. Hulle het maar ál te duidelik besef dat Jesus op húlle sinspeel met die verhaal. Hulle was bitter! Hierdie Jesus moet so gou moontlik uit die weg geruim word!

“Hoe gaan ons Hom vastrek?” vra hulle vir mekaar. Min het hulle geweet dat hulle kans baie gouer sou kom as wat hulle besef het en dat daardie einste Jesus slegs drie dae later aan ‘n kruishout sou hang.

Daar was nou ‘n dringendheid onder die Fariseërs en hulle maats om Jesus agter tralies te kry. Aan die ander kant was daar by Jesus óók ‘n dringendheid om alles betyds afgehandel te kry voor daardie veskriklike Vrydag. Daar was nog só baie wat Hy vir die dissipels en al die ander mense wou sê, maar die tyd was só min.

Maar kom ons gaan kyk ‘n bietjie waarom hierdie storie die Skrifgeleerdes en hulle maats so omgekrap het. Wat presies wou Jesus vir hulle sê?

Die boer in hierdie verhaal is natuurlik God. Hy het groot moeite gedoen met die aanplant van die wingerd en die muur en die parskuip én die wagtoring. Dit sinspeel op die volk Israel. Van die vroegste tye af het die Here gebou aan daardie volk. Dit het begin by die stoere ou pilaar van geloof, Abraham. Die Here het gesorg dat daar in Abraham iemand was na wie die volk met deernis en trots kon verwys as die vader van die volk. Jare later het die Here die volk, wat toe al in hulle miljoene getel het, gelei na die land wat Hy alreeds aan Abraham belowe het. Hy het die volk gevestig en hulle gepamperlang en sterk gemaak. Hy het vir hulle konings gegee soos Dawid, en profete om hulle te lei. Hy het vir hulle voorspoed gegee en hulle eksklusief gemaak. Hulle was immers die volk van God!

Maar wat maak hulle? Die profete wat God vir hulle gee om hulle op die regte pad te lei, word mishandel; hulle word verwerp; hulle word geslaan. Die arme Elia moes in die woestyn gaan wegkruip om uit die kloue te bly van die koningin, Isebel. Ander profete was minder gelukkig: die laaste profeet, Johannes, is sonder sy kop die ewigheid in. En dit nadat hy in die tronk vasgeketting was, bloot omdat hy die waarheid gepraat het.

Jesus vertel hierdie storie spesifiek vir die priesterhoofde, Skrifgeleerdes en familiehoofde. Uit die aard van die saak is hulle die mense wat die ganse volk van God geestelik lei. Hulle is dus die verteenwoordigers van Israel, en dit is binne hulle mag om nie alleen namens die volk besluite te neem nie, maar ook om die volk te beïnvloed in hulle denke en handelinge. As die volk ten gronde gaan, is dit hierdie leiers se skuld! Dit is dan presies ook hierdie mense wat direk vir Jesus se kruisiging verantwoordelik was.

Met hierdie storie wil Jesus dan ook beklemtoon hoe ondankbaar die mense (God se volk) was. Met die aanbou van die wingerd het Hy aan absoluut alles gedink, en vir hulle die héél beste gegee. Hoe het God nie deur die eeue ook vir Israel oorlaai met goedheid en genade nie. Maar keer op keer het hulle Hom verwerp. Maar God se geduld is nie onbeperk nie, en uiteindelik sal Hy diegene straf wat Sy genade bly vertrap. Dit geld vir Israel, en dit geld ook vir ons vandag.

Maar die gelykenis sluit af deur Jesus in ‘n besonderse posisie te plaas. Ja, hulle het Hom verwerp. En ja, hulle het Hom selfs doodgemaak. Maar juis in hierdie verwerping kom God op ‘n verrassende manier en gebruik dit om verlossing te bewerkstellig vir elkeen wat in Hom glo. Die Klip wat deur almal verwerp is, word juis die Hoeksteen waarop die ganse gebou van God se Kerk gevestig word.

Here, ek kan vanoggend net weereens in groot verwondering dink aan U genade wat geen einde ken nie – dat U selfs die verwerping van U geliefde Seun gebruik om mense te verlos uit die ellende.

Print Friendly, PDF & Email
(Visited 55 times, 1 visits today)
Advertisements
 

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *